Cihangirlim nerede?
Bu blog neden bir süredir sessiz? Buradan buyrun:
http://cihangirlimamerikada.tumblr.com/
Meraklısına…
Sırf Güneş’li bir tumblr hesabı açtım: http://gunesisevenler.tumblr.com/
Güneş 1 yaşında!
Sözün bittiği noktadayım…
Geçenlerde blog üzerinden nefis bir mektup aldım:
Merhaba;
İstanbul dan Urla ya göç etmek isteyen ben,eşim ve 2 kedimiz sizin blog unuzu gördük pek de keyifli anlatmışsınız öncelikle ellerinize sağlık demek istiyorum..aslında barbados ta bir ev gördük ben içmimar olmama rağmen
bilmedigim bir şehirde taş ev insaatı na girişmeye korkuyorum:)
istanbul da yapılacak bir tadilat maliyetini baz almak istemiyorum..
sizin tas evinizin restorasyon maliyeti ne oldu (çünkü begendigimiz ev sizinkine cok benziyor:))
açıkcası bu m2 lere sıgmak konusundaki cesur tavrınızıda taktir etmedik degil hani..bazen daha ruhsuz ama buyuk m2 lermi acaba diyorum bende kendikendime:)) nede olsa cocuklar büyüyor ama degil mi..
İstanbuldan bu göç ün sizde yartıgı etkiler curcunadan huzura geçişte azda olsa bir bosluk oluyormularla birlikte bu bilgileri benimle paylasırsanız sevinirim:)
güzel Güneşinizi operİM..
SEVGİ İLE..
zeynep
———————————————————————————————————-
Meraklısına… Yanıtım da aşağıda….
———————————————————————————————————-
Çok sağolun. Biz herhalde biraz da cahil cesareti ile daldık işin içine. Hatalarımız oldu belki ama sonuçtan memnunuz. Kolları sıvayınca o veya bu şekilde halloluyor.
Urla’nın yıllara dayanmış esas evleri taştan olduğundan başka bir alternatifi düşünmedik bile… Kalkışacak olursanız usta, malzeme vs konularında bildiklerimizi paylaşırız seve seve.
Maliyet konusuna gelince… Bizim oralarda taş evi planlarken herşeyi ile metrekaresi minimum 1000 TL’ye mal olur diye hesap yapıyor mimarlar. Bizim evimiz 37.5 metrekare, duvarları 50 cm kalınlıkta ve bu hesaba uyuyor. Ama ahşabımız tik olsun, yerler en pahalı granitten olsun derseniz bu hesap metrekare başına 1500’lere çıkıyor. Yine de en fazla işçilik tutuyor.
37.5 metrekare iki kişi için bir süre yaşanabilir bir alan. Özellikle de tavan yüksek olunca ve ev ikiye bölünüp özel alanlar yaratılınca. Ama tabii Güneş gibi tatlı bir sürpriz planları alt üst edebiliyor. Işık, dolayısıyla da geniş pencereler çok önemli. Dolaplar çok çok önemli.
Bu metrekarelere “sığmak” yerine adapte olmakta fayda var. Ve tabii iyi düzenlenmiş bir depo şart. İmkanınız varsa daha büyük ama yine ruhu olan bir ev yapın derim :)
Son olarak… huzura geçişle boşluk kavramlarının uzaktan yakından alakası olmadığını belirteyim. Çok huzurlu olabilirsiniz ama boş durmak lüks olacak. İstanbul’u özleyecek, arayacak vaktiniz olmayacak. Sizi bilmem ama bizim gibi apartman çocuklarını uzun yıllar günler geceler boyu meşgul tutacak çok iş oluyor bu hayat tarzına geçince. Köylülere bakıyorum - onlar da hep meşgul. Her gece yatağa yorgun ama mutlu yatıyorsunuz. Bir bakıyorsunuz İstanbul uzakta büyük çarkları gıcırdayarak dönen bir makine ve siz İzmir’e bile inmek istemez olmuşsunuz…
Başka da sorular olursa bana mail atın: ceylanergun@gmail.com
Bol şans!
Ceylan
Güneş geçen hafta hayatında ilk defa at gördü :)
Kedilerimiz
Üzülerek de olsa….. kedilerimiz Karakız. Pantiş, Çikita ve Nikita’yı kısırlaştırdık. Çetin kışları daha rahat geçsin, köyün nüfus kontrolüne de bir katkımız olsun diye…
Köyün Meyhanesi
Geçenlerde İlker Abi’nin köy meydanındaki kişisel meyhanesine daveliydik :) Tek masa, odun ateşinde balık, eşi Nilgün Abla’nın son kesik domatesle yaptığı harika kabak dolması. Yemeği noktalarken pekmezli kurabiyeler ve Süleyman’ın kahvesinden servis edilen çay… Köyümün nefis kış ortamları.
Güneş mahsulu kontrol ediyor :)
Alacati’yi hala bu sempatiklikle gorebilenler var:
Alaçatılılar Filipinler’de
Alacati’dan arkadaslarimiz Baris ve Elfin su anda Filipinler’de!
Canli bildiriyorlar - olabildigince…:)
Page 1 of 48
